Skrypt

[Jarząb]

Skrypt

[Jarząb]

Znalazłem w necie coś takiego. Zagadnienia sie pokrywają.

[lele]

opracowalam na podstawie googlebooks- tych co sa podae u nas w wymaganiach, ale nie byly one cale dostepne w wyzej wymienionym zrodle, wiec moga byc nie pelne
to czego tam nie znalalzma dopisalam z internetu, za bledy nie odpowiadam





5.4 System umowny obrotu gospodarczego
istota-
najistotniejszymi cechami umow handlowych sa:
1) dlugoterminowy charakter kontrakotow- koniecznosc stosiwania klauzul dostosowawczych badz odwolawczych die do ingerencji sadu w ramch klauzuli rebus sic stantibus
2) standaryzacje umow- wyraza sie w dazeniu do ujednolicania praw i obowiazkow kontrahentow okreslonego tyou umowy, w szczegolnosci przez ograniczenie indywidualnego negocjowania wielu postanowien umownych i posluzenie sie tym wzorcem umow
3) znaczny zakres swobody kontraktowania
4) podwyzszony standard w zakresie wykonywania umow- obowiazek zachowywania szczegolnej starannosci uwzgledniajcej profesjonalny charakter dzialania

funkcje i reguacja prawna umow
Co ciekawe, ustawa ta nie definiuje wprost pojęcia "umowy", traktując je jako pojęcie uniwersalne i powszechnie rozpoznawalne. Wśród prawników oczywiste jest rozróżnienie wśród ogółu czynności prawnych tzw. czynności jednostronnych, polegających na oświadczeniu woli jednego tylko podmiotu, oraz wielostronnych, czyli polegających na złożeniu zgodnych oświadczeń woli wielu podmiotów. Takie wielostronne zgodne oświadczenia zwykło nazywać się właśnie umowami. O ile zatem określenie umowy nie budzi szerszych wątpliwości, o tyle znacznie większe zastrzeżenia pojawiają się wobec wyróżnienia wśród umów szczególnej kategorii "umów w obrocie gospodarczym". Także i w tym przypadku nie znajdziemy definicji ustawowej tego pojęcia. Jest to bowiem określenie stworzone przez praktyków dla oznaczenia pewnego zjawiska, które jakościowo wyróżnia się na tle umów zawieranych przez podmioty nieprofesjonalne. Praktycy zajmujący się prawem kontraktów przyjmują, że umowami gospodarczymi, czy też umowami zawieranymi w obrocie gospodarczym są te umowy, w których przynajmniej po jednej ze stron występuje przedsiębiorca i które zawierane są w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą1.
ZAPAMIĘTAJ
Umową gospodarczą jest umowa, w której przynajmniej po jednej stronie występuje przedsiębiorca działający w związku z wykonywaną działalnością gospodarczą.
zasada wolnosci umow- podstawowy elemend prawa kontraktow, podmioty rpawa cywilnego maja kompetencje do kszatltowania wiazacych je stosunkow obigacyjnych droga zgodnych oswiadczen woli. art. 353 kc- strony zawierajace umowe moga ulozyc stosunek rpany wg swego uznania, byleby jego tresc lub cel nie sprzeciwialy sie naturze stosunku, ustawie ani zasadom wspolczycia spoelcznego; ma znaczenie powszechne
swoboda zawarcia umowy- podjecie dezyzji o zawaraciu lub niezawarciu umowy, ale takze wybor kontrahenta
dpouszalnosc zlozenia oswiadczenia woli przez kazde zachowanie sie tej osoby, ktore ujawnia je wole w sposob dostateczny ( art. 60kc), kontrahenci moga kreowac, zmieniac lub rozwiazywac stosunek rpawny droga konsensusu
swoboda ksztaltowania tresci umowy- kontrahenci moga przyjac rozwiazania ujete w normantywnych typach umow, ale tez moga je modyfikowac czy od nich odstapic
granice swobody- natura stosunku, ustawa i zasady wsplczycia spolecznego
przekroczenie swobody- z reguly niewaznosc czynnosci prawnej w calosci lub czesci, ale w przpepisach szczegnych moga byc inne konsekwencje


typologia umow( nazwane, nienazwane, mieszane)

Konkretną umowę, którą można przyporządkować jakiemuś ustawowemu typowi umowy - ze względu na to, że ma ona cechy charakteryzujące dany typ umowy – określa się mianem umowy nazwanej. Umowy nazwane są to umowy, które są normatywnie określone w Kodeksie cywilnym lub przepisach szczególnych.
Zgodnie z zasadą swobody umów strony mogą także zawierać umowy, których nie da się przyporządkować jakiemukolwiek typowi ustawowemu. Umowy takie określa się mianem umów nienazwanych . Umowy nienazwane to te, które nie są określone normatywnie, tj. gdy ich treść nie jest przewidziana w żadnych przepisach. O ich treści decydują strony umowy na podstawie art. 3511 KC (zasada swobody umów). Umowy takie mogą stać się na skutek ich powtarzalności umowami, które ustawodawca zechce określić w jakimś akcie prawnym. Do umów nienazwanych mają zastosowanie przepisy ogólne prawa cywilnego, dotyczące czynności prawnych i umów oraz przepisy regulujące najbliżej usytuowany typ normatywny umowy.
Umowami nienazwanymi są takie umowy jak:
• factoring,
• forfaiting,
• franchising,
• sponsoring,
• know-how.
Umowy te są cechą zmian gospodarczych, jaką jest występowanie coraz większej liczby umów nienazwanych. Jak wskazuje samo brzmienie nazw tych umów, są to najczęściej umowy które zostały transplantowane z innych krajów, w szczególności ze Stanów Zjednoczonych.
W praktyce często pojawiają się umowy, które charakteryzują się tym, że treść ich zawiera elementy swoiste dla umów nazwanych, lecz występujące w odmiennych układach strukturalnych lub obok elementów niespotykanych w umowach nazwanych. W literaturze prawniczej szerokim uznaniem cieszy się pogląd, który traktuje je jako trzeci – obok umów nazwanych i nienazwanych – rodzaj umów, określony mianem umów mieszanych.


5.2 przygotowanie i tryby zawarcia umowy w obrocie gospodarczym i jej forma
list intencyjny- dokument, moze powstac z inicjatywy jednej lub obu stron, moze byc to zwykly list handlowy, moze byc sporzadzony na wzor umowy;
jest to przedumowny dokument pisemny, odzwierciedlajacy zamiar stron zawarcia w przyslosci umowy, co do ktorej strony sa w trakcie porozumiewania sie
z reguly okresla zakres dotychczasowych uzgodnien, wskazuje zagadnienia do dalszych negocjajci, ustalaja warunki, na jakich proces zawierania umowy ma byc kontynuowany
charakter prawny zalezy od tresci zlozonych oswiadczen
umowa przedwstepna- instrument prawny sluzacy przygotowaniu kontraktu; obejmuje zobowiazanie stron lub strony do zawarcia w przyszlosci umowy definitywnej; warunkiem jej waznosci jest oznaczenie co najmniej istotnych postanowien kontraktu przyrzekanego. jej celem jest zapewnienie zwiazania sie w przyszlosci umowa, ktorej strony w dnaym czasie nie moga lub nie chca zawierac.
tryb ofertowy- podstawa dla okreslenia specyfiki kolejnych sposobow zawarcia umowy, dwa podmioty: oferent i oblat( adresat), brak uznania za wiazace dla zawarcia umowy milczenie oblata ( 2 wyjatki: gdy stale stosunki umowne, milczenie ubezpieczyciela na oferte zlozona mu przez ubezpieczajacego w ciagu 14 dni)
tryb przetargowy-
tryb negocjacyjny- umowa o negocjajce nalzey do umow tymczasowych, przygotowujacych zawarcie umow ostatecznych, obejmuje wylacznie porozumienie w sprawie warunkow uzgodnienia w przylosci kontraktu definitywnego, zawarcie negocjowanej umowy nie jest objete trescia zobowiazania; nie jest uregulowana normatywnie, ale jest dopuszcozna w ramach swobody umow; wynikajacy z umowy o negocjajce obowiazek brania udzialu w rokowaniach nalzey zaliczyc do zobowiazan rezultatu, natomiast obowiazek postepowania w dobrej wierze to obowiazek starannego dzialania
forma umowy

Ocena ważności umowy - by była ważna muszą być spełnione przesłanki.
Zdolność prawna i zdolność do czynności prawnej.
Strony, które zawierają umowę (podmioty prawa) muszą posiadać te kwalifikacje prawne. Jeżeli będzie to osoba fizyczna, która prowadzi działalność gospodarczą, to jego zdolność oceniana będzie pod kątem zdolności prawnej osoby fizycznej. Na gruncie prawa umownego można mówić o zdolności kontraktowej (zdolność do zawarcia umowy). Gdy umowy zawiera spółka cywilna to podmiotem będą właściciele, wspólnicy - tu oceniamy zdolność kontraktową osoby fizycznej. Gdy po stronie sprzedającego jest sp. z o.o. to podmiotem będzie sp. z o.o. - tu określamy zdolność kontraktową spółki. Gdy ustalenie zdolności odbywa się przed rejestracją to określamy zdolność jako spółki cywilnej.
Przesłanka dotycząca formy tej czynności.
Przepisy określają czy dany typ czynności wymaga określonej formy, czy pisemna, przez kogo podpisana
Czy umowa może być zawarta w dowolnej formie?
Art. 75 KC przewiduje, że czynność prawna obejmująca rozporządzenie majątkiem ponad 2 tys. zł wymaga formy pisemnej, ale gdy nie jest zachowana, to nie powoduje to nieważności, tylko skutki dowodowe. W przypadku umowy najmu dłużej niż 1 rok, to nie zachowanie formy pisemnej skutkuje tym, że umowa taka zawarta jest na czas nieokreślony
Przy zawieraniu umów trzeba liczyć się z tym że ustawodawca określa formę i jej niezachowanie rodzi powyższe skutki.
Przesłanki dotyczące treści - art.58 KC.
Nie oznacza on pozbawienia swobody kontraktowej (kontrahenci mogą je swobodnie kształtować, zmieniać), ale są sytuacje w których wkracza się w tę swobodę poprzez ograniczenia w formie przepisów bezwzględnie obowiązujących.
W art. 58 KC - czynności prawne sprzeczne z ustawą, albo mające na celu obejście ustawy, niezgodne z zasadami współżycia społecznego; -> obejście ustawy - zawarcie umowy, ale jej cel jest zupełnie inny niż prowadzenie działalności, która jest zabroniona przez prawo; -> z zasadami współżycia społecznego - konflikt na podłożu uczciwości podmiotu, dokonanie czynności bez dobrej wiary, pewne zasady moralności.
Gdy czynność jest sprzeczna z tymi zasadami to taka czynność jest nieważna. Gdy nieważnością dotknięta jest część umowy to nie powoduje to nieważności całej umowy czy czynności, chyba że dotknięte sa najistotniejsze jej elementy to wówczas cała umowa jest nieważna.
Przesłanki dotyczące wadliwości czynności prawnej z uwagi na istnienie wady oświadczenia woli.
To oświadczenie woli prowadzi do wyłonienia określonych skutków prawnych, ocenia się ważność obydwu podmiotów dokonujących zawarcia umowy: - błąd, groźba, pozorność, brak świadomości lub swobody.
Nieważność bezwzględna jest przy pozorności i braku swobody, a przy pozostałych jest nieważność względna, czyli czynność jest ważna dopóki nie zostanie unieważniona.


5.3 czynniki ksztaltujace tresc stosunku umownego w obrocie gospodarczym
tresc umowy- moze byc zrodlem prawa handlowego, nie dotyczy to jednak formowania podmiotow prawa, w tym spolek handlowych, do ktorych stosuje sie zasade numerus clausus, swoboda kreowania stosunkow miedzy stronami wynika z art, 353 KC
wzorce umowne- wszelkie ogolne warunki umow, regulaminy, wzory umwow, formularze, umowy typowe, taryfy czy inne zbiory postanowien, jednostronnie przygotowywane przed zawarciem umowy, powinien byc sformulowany jednoznacznie i w sposob zrozumialy, nie jest czescia umowy; w razie sprzeczonosci z umowa bzwzgledny piorytet maja klauzule umowy; ustalony przez jedna ze stron wzorzec umowy jest wiazacy dla drugiej strony, jezeli zostal jej doreczony przy zawieraniu umowy
przepisy prawa- akty prawne o charakterze ogolnym i szczegonym
zwyczaje handlowe- w odroznieniu od prawa zwyczajowego, jedynie odzwierciedlaja kanony zalatwiania interesow przez przedisebiorcow, ich znaczenie polega glownie na mozliwosci stosowania ich jako kryteria occene; podstawa do odwolywania die do nich jest KC; bardzo czesto siega sie do nich w obrocie miedzynarodowym ( duze znaczenie opracowan izb handlowych i gospodarczych



5.4 zasady wykonywania zobowiazan umownych
uprawnienia wierzyciela na wypadek niewykonania lub nienalezytego wykonania zobowiazan umownych
Do pdst obowiazkow kontrahenta nalezy wykonanie umowy zgodnie z jej trescia. jezeli brak przepisu szczegonego, powinien wykonac z nalezyta starannoscia. strona umowy, ktora tego nei dokona naraz sie na odp odszkodowawcza z tytulu nieywkonania lub nienalezytego wykonania zobowiazania. Wzorzec sumiennego i fachowego przedsiebiorcy. Wyzysz stopien starannosci wymagany przy brocie konsumenckim i obustronnie handlowym.
rebus sic stantibus- nadzwyczajna zmiana stsounkow, splelnienie swiadczenia- nadmierne trudnosci lub razaca strata
podstawy, zasady i przeslanki kontraktowej odpowiedzialnosci odszkodowawczej
Ogólne określenie odpowiedzialności kontraktowej (ex contractu) zostało przedstawione w art. 471 k.c.: „Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi”. Gdy dłużnik nie spełnia świadczenia, które zgodnie z treścią stosunku prawnego należy się wierzycielowi, po stronie wierzyciela powstaje uprawnienie do domagania się świadczenia przy zastosowaniu przymusu państwowego. Gdy ten sposób uzyskania świadczenia nie może zostać zastosowany, dłużnik musi liczyć się z roszczeniem ze strony wierzyciela o naprawienie szkody, która wyniknęła z nie wykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania.
O odpowiedzialności kontraktowej możemy mówić tylko w stosunkach pomiędzy dłużnikiem a wierzycielem. Istnienie ważnego zobowiązania, którego dłużnik z przyczyn leżących po jego stronie nie wykonał lub wykonał w sposób nienależyty (w wyniku czego wierzyciel doznał szkodę) jest warunkiem tej odpowiedzialności. Reżim odpowiedzialności kontraktowej obejmuje odpowiedzialność związaną z niewykonaniem jakiegokolwiek istniejącego zobowiązania, niezależnie od sposobu jego powstania. Najczęściej dotyczy on zobowiązań umownych, lecz może również odnosić się do zobowiązań wynikłych z innego zdarzenia prawnego np. alimenty, świadczenia odszkodowawcze.
W odpowiedzialności kontraktowej jedyną osobą uprawnioną do dochodzenia odszkodowania jest wierzyciel. Może on żądać w tym trybie jedynie naprawienia szkody majątkowej, przy czym istotne elementy szkody na osobie mogą być rekompensowane w reżimie odpowiedzialności deliktowej. Kodeks cywilny przewiduje określone udogodnienia dowodowe dla wierzyciela. Dochodząc od dłużnika odszkodowania musi wykazać on fakt istnienia zobowiązania, poniesienia szkody wynikłej z niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania, a także związek przyczynowy między wymienionymi elementami. Wierzyciel nie ma przymusu udowodnienia winy dłużnika, gdyż art. 471 k.c. zakłada się jej domniemanie w każdym przypadku niewykonania zobowiązania zgodnie z jego treścią. Chcąc uwolnić się od odpowiedzialności za szkodę dłużnik musi udowodnić, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania jest następstwem okoliczności, za które dłużnik nie odpowiada.
formy realizacji obowiazku odszkodowawczego
przedawnienie roszczen o odsetki rpzedawnia sie najpozniej z chwila przedawnienia roszczenia glownego
W polskim prawie generalną zasadą jest, iż termin przedawnienia wynosi 10 lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej-wynosi trzy lata. Są to generalne zasady od których istnieją liczne wyjątki.
Dwa lata
-roszczenia z tytułu sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedaw- cy, roszczenia rzemieślników z takiego tytułu oraz roszczenia prowadzących gospodarstwa rolne z tytułu sprzedaży płodów rolnych i leśnych
Trzy lata
-roszczenia o świadczenia okresowe oraz związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
-roszczenia o zapłatę odsetek za opóźnienia w regulowaniu należności związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą
roszczenia z umowy sprzedaży dokonanej w zakresie działalności przedsiębiorstwa sprzedawcy roszczenia
2 lata
roszczenia z umowy przedwstępnej
1 rok od dnia, w którym umowa przyrzeczona miała być zawarta
Terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną. Zakaz ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Czynność prawna zmierzająca do złamania lub obejścia tego zakazu (np. poprzez zrzeczenie się skutków przerwania biegu przedawnienia) jest z mocy prawa nieważna.

[scorpio85]

Tylko czemu tego nie ma w omawianych wykładach...??

[Aneta.S]

Takich szczegółowych spraw nie omawiał, mam nadzieję, że jednak będzie to co na wykładach a nie z jakiś skryptów,stron internetowych ani nic ;p

[lele]

nie wiem dlaczego, ale jest w zakresie zagadnien.. jesli to nie jest wam potrzebne, to przeciez nie musicie czytac

[Aneta.S]

Dziękujemy za informacje , pewnie jak ktoś nie chce czytać to nie przeczyta ;p jego kwestia a nie ma co mieć do siebie wzajemnych i niepotrzebnych pretensji